Μενου

Σουπρεματιστική διακόσμηση εσωτερικού χώρου

Μαλέβιτς Καζιμίρ (1878-1935)

1920-1921 | 37.9 x 53.5 εκ

Μολύβι και γκουάς σε χαρτί


Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης | Συλλογή Κωστάκη

CC-1016/K.Malevich-/C204-260

Αγορά του Ελληνικού Κράτους από τους κληρονόμους της οικογένειας Κωστάκη


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ

Είδος έργου: Σχέδιο

Θέμα: Σχέδια και τυπώματα, Ρωσική Πρωτοπορία, Σουπρεματισμός, Γεωμετρική αφαίρεση

Τεχνικές: Υδατογραφία


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ

Έγχρωμη γεωμετρική σύνθεση που αποτελείται από ένα μεγάλο οριζόντιο ορθογώνιο, το οποίο καταλαμβάνει το κέντρο και το μεγαλύτερο μέρος της ζωγραφικής επιφάνειας. Το ορθογώνιο είναι διαιρεμένο σε μικρότερα επιμέρους ορθογώνια (ή σχεδόν ορθογώνια), που όλα εφάπτονται μεταξύ τους. Οι γεωμετρικές επιφάνειες είναι είτε σκιασμένες εσωτερικά (καφέ ορθογώνια, κόκκινες μακρόστενες λωρίδες) είτε διακοσμημένες με μικρά μαύρα ορθογώνια, τετράγωνα ή κύκλους σε συγκεκριμένη διάταξη.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

Ο Καζιμίρ Σεβερίνοβιτς Μαλέβιτς γεννήθηκε το 1878 στο Κίεβο. Για σύντομο χρονικό διάστημα παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή Σχεδίου του Κιέβου, ενώ το 1896 μετακόμισε με την οικογένειά του στο Κουρσκ, όπου έζησε μέχρι το 1904. Το 1904 εγκαταστάθηκε στη Μόσχα και σπούδασε στο εργαστήριο του Fedor Rerberg (1906-1910), ενώ παράλληλα συμμετείχε στις εκθέσεις της «Ενώσης Καλλιτεχνών της Μόσχας», οι οποίες είναι και οι πρώτες καταγεγραμμένες συμμετοχές του. Τη δεκαετία του 1910 συμμετείχε σε μια σειρά εκθέσεων, ανάμεσά τους: «Βαλές-Καρό» (1910), Εκθέσεις της «Ένωσης Νεολαίας» (1911-1914), «Ουρά Γαϊδάρου» (1912) κ.ά. Το 1915 στην «Τελευταία Φουτουριστική Έκθεση Ζωγραφικής: 0.10» στην Πετρούπολη παρουσίασε για πρώτη φορά τις σουπρεματιστικές του συνθέσεις, ανάμεσά τους και το «Μαύρο Τετράγωνο», ενώ την επόμενη χρονιά δημοσίευσε ένα από τα κυριότερα θεωρητικά του δοκίμια με τίτλο: «Από τον Κυβισμό και τον Φουτουρισμό στο Σουπρεματισμό: Ο Νέος Χρωματικός Ρεαλισμός» και ίδρυσε παράλληλα την ομάδα “Supremus” στη Μόσχα. Το 1918 δίδαξε στα Κρατικά Ελεύθερα Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (ΣΒΟΜΑΣ), ενώ από το 1919 έως το 1922 δίδαξε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Βιτέμπσκ και οργάνωσε την ομάδα Ουνόβις με σκοπό την προώθηση του Σουπρεματισμού σε θεωρία και πρακτική. Το 1922 εγκαταστάθηκε στην Αγία Πετρούπολη, εντάχθηκε στο παράρτημα του Ινστιτούτου Καλλιτεχνικής Παιδείας (INKXOYK) που είχε δημιουργηθεί από τον Τάτλιν, και έγινε διευθυντής του Φορμαλιστικού-Τεχνικού Τμήματός του. Εξέθεσε τη ζωγραφική του, η οποία τις δεκαετίες 1920 και 1930 στρέφεται σε ρεαλιστική κατεύθυνση και χαρακτηρίζεται μετα-σουπρεματιστική, σε ατομικές εκθέσεις στην Βαρσοβία (1927), στη Μόσχα (1929) και στο Κίεβο (1930). Πέθανε το 1935 στο Λένινγκραντ.