Μενου
​

Σχέδιο εξωφύλλου για το βιβλιαράκι του V. Khlebnikov "Doski Sudby", που εκδόθηκε μετά το θάνατο του.

Μιτούριτς Πιότρ (1887-1956)

περ. 1927 | 36.2 x 26.3 εκ

Μολύβι και κραγιόν σε χαρτί


Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης | Συλλογή Κωστάκη

CC-0507/P.Miturich-/237.80-241

Αγορά του Ελληνικού Κράτους από τους κληρονόμους της οικογένειας Κωστάκη


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ

Είδος έργου: Σχέδιο

Θέμα: Αφαίρεση, Μοντέρνα τέχνη, Βιβλίο


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ

Εξώφυλλο του Πιοτρ Μιτούριτς για τη μεταθανάτια έκδοση της ποιητικής συλλογής του Βελιμίρ Χλέμπνικοφ Πινακες της Μοίρας, 1927. Στις τρεις πλευρές γύρω από τον κεντρικό τίτλο Πίνακες της Μοίρας, σε σχήμα "Π" από τα αριστερά προς τα δεξιά, αναγράφονται οι φράσεις "Ώρες Γεγονότων", "Ζυγός και Μονός" και "Εναλλασσόμενο Ρεύμα". Οι φράσεις απηχούν την αριθμητική θεωρία του Β. Χλέμπνικοφ, σύμφωνα με την οποία όλα τα φαινόμενα μπορούν να ερμηνευτούν με βάση αριθμητικούς κύκλους. Διατύπωσε πολλούς αριθμητικούς κανόνες υπολογισμού και πρόβλεψης της ιστορίας, όπως, λόγου χάρη, ότι κάθε 28 χρόνια αλλάζει η αντίληψη περί αλήθειας και συνεπώς οι μεγάλοι στοχαστές έχουν μεταξύ τους χρονική διαφορά ανάλογη του 28 (1914) ή ότι όλα τα φαινόμενα μπορούν να υπολογισθούν με βάση είτε το 2 είτε το 3 (1922). Το "Εναλλασσόμενο Ρεύμα" είναι λογοπαίγνιο. Δηλώνει το ηλεκτρικό ρεύμα, αλλά και το ρεύμα των αλλαγών. Το 1922, έτος θανάτου του ποιητή, εκδόθηκε ένα απόσπασμα του έργου του με τίτλο Απόσπασμα του Πίνακα της Μοίρας. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι υπήρξε νέα έκδοση το 1927 με το εξώφυλλο του Π. Μιτούριτς.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

Γεννήθηκε στην Πετρούπολη, 24 Σεπτεμβρίου 1887. Πέθανε στη Μόσχα, 27 Οκτωβρίου 1956. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή του Πσκοβ (1899- 1905) και στη Σχολή Καλών Τεχνών του Κιέβου (1906- 09). Επίσης στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Πετρούπολης (1909- 15) με καθηγητή τον Νικολάι Σάμοκις. Το 1916, μετά την αποφοίτηση του από τη Σχολή Μηχανικού, έκανε τη στρατιωτική του θητεία. Έφτιαξε πολλές τρισδιάστατες κατασκευές (1918- 22). Το 1921 γνωρίστηκε με τον Βελιμίρ Χλέμπνικοφ και εικονογράφησε υπέρλογα ποιήματα του. Από το 1922 μέχρι τη δεκαετία του ’50 ασχολήθηκε με τη μηχανική και την τεχνολογία στη σχέση τους με τη φύση. Σχεδίασε μια κατασκευή που συνδύαζε διάφορες αρχές κίνησης. Δίδαξε σχέδιο στο τμήμα γραφικών τεχνών και αρχιτεκτονικής των Βχουτέμας. Συνδέθηκε στενά με τον Βλαντίμιρ Τάτλιν, τον Λεφ Μπρούνι, τον Πιότρ Λβοβ και τον Νικολάι Λαψίν (1915- 24). Μέλος της εταιρείας “Τέσσερις Τέχνες” της Μόσχας (1925- 29).