ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ

Στη Συλλογή Κωστάκη βρίσκονται οκτώ έργα που αποτελούν μελέτες σουπρεματιστικής τοιχογραφίας εσωτερικού χώρου. Όλοι οι πίνακες αφορούν το ίδιο σχέδιο, αφού έχουν τη σημείωση "1ο δωμάτιο", "2ο δωμάτιο" κλπ. Οι φωτογραφίες που έχουν διασωθεί από το εσωτερικό του ίδιου του κτιρίου της Λαϊκής Σχολής Καλών Τεχνών του Βιτέμπσκ μας επιτρέπουν να κάνουμε την υπόθεση ότι αυτά τα σχέδια προορίζονταν για κεντρικούς χώρους της Σχολής. Σ' αυτή την υπόθεση οδηγούν οι αναλογίες των τριών παραθύρων και των ψηλών εσωτερικών θυρών. Για τη διακόσμηση των τοίχων το "ανώνυμο" μέλος του Ούνοβις χρησιμοποίησε ορισμένα τυπικά σουπρεματιστικά θέματα. Στη συγκεκριμένη μελέτη συνδυάζονται το κόκκινο τετράγωνο, ο μαύρος κύκλος και η διαγώνια σύνθεση με τα γεωμετρικά σχήματα που διαπερνώνται από ένα τμήμα ευθείας γραμμής. Όλα αυτά τα σουπρεματιστικά θέματα χρησιμοποιήθηκαν ευρέως από τους Μαλέβιτς, Λισίτσκι, Γιερμολάεβα κ.ά. για τη διακόσμηση των εξεδρών των ομιλητών του Βιτέμπσκ. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Μαλέβιτς ανέπτυξε αργότερα τις αρχές των διακοσμητικών τοιχογραφιών εσωτερικού χώρου σε μια σελίδα στην οποία συμπεριέλαβε και τη σύνθεση που ήταν αρχικά φτιαγμένη σαν σχέδιο τοιχογραφίας της εξέδρας ομιλητών. Η ίδια αυτή σύνθεση, αλλά χωρίς σύνθημα και με μερικές αλλαγές στα χρώματα, έλαβε τον τίτλο Αρχή τοιχογραφίας και δωρίθηκε από το δημιουργό το 1930 στο Κρατικό Μουσείο. Η απεικόνιση συνοδευόταν με τη θέση: "Η αρχή της τοιχογραφίας μιας επιφάνειας, ή ολόκληρου δωματίου ή ολόκληρου διαμερίσματος σύμφωνα με το σύστημα του σουπρεματισμού (Θάνατος στις Ταπετσαρίες), Κ. Μαλέβιτς, 1919, Βιτέμπσκ. Αυτό σημαίνει ότι η ζωγραφική των τοίχων των δωματίων ή κάποιου συνόλου γίνεται, σύμφωνα με το σουπρεματιστή καλλιτέχνη, με βάση τη χρωματική αντίθεση, ας πούμε οι κορνίζες των παραθύρων με ένα ή δύο χρώματα, οι πόρτες με άλλα, το ταβάνι με ένα, οι τοίχοι με άλλα, λαμβάνεται δε υπόψη ο όγκος, δηλαδή ότι όλες οι πλευρές μπορούν να ζωγραφιστούν με διαφορετικά χρώματα, ώστε κάθε οπτική γωνία να έχει άλλο χρώμα. Αυτός ο χρωματικός πίνακας είναι ένας πίνακας που απεικονίζει τις αναλογίες των χρωμάτων και τις σχέσεις τους, με την εισαγωγή του δυναμικού στοιχείου στη μέση. Κ. Μαλέβιτς". Ο καλλιτέχνης διατύπωσε αυτούς τους νόμους αργότερα. Πρέπει ακόμα να σημειωθεί ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, η σκόπιμη ανωνυμία, η μη καταγραφή στην ιστορία του ονόματος του καλλιτέχνη, αποτελούσε σταθερή αρχή της συλλογικής δημιουργίας του Ούνοβις.