Μενου

Χωρίς τίτλο

Κλιούν Ιβάν (1873-1943)

1941 | 26.6 x 18 εκ

Αραιωμένο μελάνι σε χαρτί


Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης | Συλλογή Κωστάκη

CC-0250/I.Kliun-/288.80-470

Αγορά του Ελληνικού Κράτους από τους κληρονόμους της οικογένειας Κωστάκη


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ

Είδος έργου: Σχέδιο

Θέμα: Σχέδια και τυπώματα, Ρωσική Πρωτοπορία, Μετα-Πρωτοπορία, Παραγωγισμός


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ

Ο Κλιούν είναι ορθολογικός καλλιτέχνης. Πολλά έργα του μπορούν να θεωρηθούν υπόδειγμα καλλιτεχνικού προσανατολισμού ή ορισμένου σταδίου εξέλιξης της καλλιτεχνικής μορφής. Δεύτερο μεγάλο προτέρημά του ήταν η τάση του για μίμηση και δανεισμό. Ίσως η μεθοδικότητά του και ο ορθολογισμός του να συνδέονται μ' αυτό. Την περίοδο της κρίσης της πρωτοπορίας, όταν παντού σταμάτησαν να εκφράζονται νέες ελκυστικές φόρμες, ο Κλιούν στράφηκε προς τα πίσω, στην ιστορία. Στις νεκρές φύσεις της περιόδου 1925-1932 ο Κλιούν προβάλλεται ως καθαρός εκπρόσωπος της "μετα-πρωτοπορίας", ζωγράφος εν μέρει του σαλονιού, αρκετά διακοσμητικός και πάντα ορθολογικός. Εδώ έχουμε ένα σχέδιο για ένα μνημείο για την Αγροτική Έκθεση του 1941. Ο Κλιούν στάλθηκε στην Ufa την περίοδο του πολέμου.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

Ο Ιβάν Βασιλιεβίτς Κλιουν (Κλιουνκόφ)γεννήθηκε στο χωριό Μπολσίε Γκόρκι στην επαρχία Βλαντίμιρ. Από το 1881 έως το 1892 η οικογένεια μετακομίζει στην Καμένκα της Ουκρανίας για καλύτερες συνθήκες ζωής. Το 1892 ο Κλιουν μεταβαίνει στο Λομζ της Πολωνίας και πραγματοποιεί τις πρώτες σπουδές ζωγραφικής το 1896 στη Σχολή για την Προώθηση των Τεχνών της Βαρσοβίας. Το 1898 εγκαθίσταται στη Μόσχα, όπου βρίσκεται και η οικογένειά του, εργάζεται ως λογιστής και συνεχίζει τη ζωγραφική. Επισκέπτεται τα εργαστήρια των καλλιτεχνών Ilya Mashkov και του Fedor Rerberg και εκεί γνωρίζει τον Kazimir Malevich. Την περίοδο 1911-1916 τελεί ιδρυτικό μέλος του καλλιτεχνικού συνεταιρισμού «Σαλόν της Μόσχας» και συμμετέχει στις εκθέσεις του. Συμμετέχει σε εκθέσεις της πρωτοπορίας από το 1913, γίνεται μέλος της ομάδας «Ένωσης Νεολαίας» και της κοινότητας «Βαλές Καρό», γνωρίζεται με πολλούς καλλιτέχνες και γίνεται συνοδοιπόρους τους. Την περίοδο 1918-1921 είναι διευθυντής του Γραφείου Εκθέσεων του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών του Λαϊκού Κομισαριάτου Διαφώτισης (ΝΑΡΚΟΜΠΡΟΣ), Καθηγητής Ζωγραφικής στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (ΣΒΟΜΑΣ) και στα Ανώτερα Κρατικά Καλλιτεχνικά και Τεχνικά Εργαστήρια (ΒΧΟΥΤΕΜΑΣ). Το 1922 συμμετείχε στην Πρώτη Ρωσική Καλλιτεχνική Έκθεση στην Galerie Van Diemen στο Βερολίνο και στη συνέχεια στο Stedelijk Museum στο Άμστερνταμ. Τα επόμενα χρόνια συνεχίζει τη δημοσίευση θεωρητικών κειμένων, σχεδιάζει μια σειρά φουτουριστικών εκδόσεων και ασχολείται με την εικονογράφηση βιβλίων. Στρέφεται προς τον Πουρισμό και δημιουργεί νεκρές φύσεις με εμφανείς τις επιρροές, ενώ το 1934 ανακοινώνει το ενδιαφέρον του για την επιστροφή στη ρεαλιστική ζωγραφική. Πεθαίνει στη Μόσχα το 1943.