Μενου

Χωρίς τίτλο (Πορτραίτο)

Έντερ Μαρία (1897-1942)

Δεκαετία 1920 | 43.3 x 31 εκ

Ακουαρέλα και μολύβι σε χαρτί


Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης | Συλλογή Κωστάκη

CC-0125/M.Ender-/C450-1035

Αγορά του Ελληνικού Κράτους από τους κληρονόμους της οικογένειας Κωστάκη


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ

Είδος έργου: Έργο ζωγραφικής

Θέμα: Ρωσική Πρωτοπορία, Ρεαλισμός, Πορτραίτο, Μοντέρνα τέχνη

Τεχνικές: Υδατογραφία


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ

Η Μαρία Έντερ ζωγράφισε μια προσωπογραφία, πιθανότατα κάποιου φιλικού της προσώπου, του οποίου όμως την ταυτότητα δε γνωρίζουμε, καθώς το πρόσωπο του έργου δεν έχει ταυτιστεί. Έχει χρησιμοποιήσει απαλά και αρμονικά χρώματα, δεν έχει μείνει στις λεπτομέρειες που συνθέτουν το πρόσωπο και τον κορμό του, αλλά θέλει να μας δώσει τη γενικότερη εντύπωση της εικόνας του. Η γυναίκα μοιάζει να είναι ώριμης ηλικίας, παρουσιάζεται σκεφτική, με βλέμμα που βγαίνει έξω από τα όρια του πίνακα και χείλη ερμητικά κλειστά, που δείχνουν άνθρωπο πεισματώδη και κλειστό. Πρόκειται για ένα ρεαλιστικό πορτραίτο από τα ελάχιστα παραστατικά έργα που μας έχει αφήσει η Έντερ.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

Η Mαρία Βλαντιμίροβνα Έντερ (Πετρούπολη, 1897 - Λένινγκραντ, 1942) κόρη κηπουρού, συνάντησε το 1916 τον Μιχαήλ Mατιούσιν και σπούδασε αργότερα στα Εργαστήρια Ρεαλισμού του Χώρου στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (ΣΒΟΜΑΣ) της Πετρούπολης με τον ίδιο ως δάσκαλο (1918-1922)). Το 1923 έγινε μέλος του Μουσείου Ζωγραφικής Παιδείας στην Πετρούπολη και συμμετείχε στην Έκθεση ζωγραφικής όλων των τάσεων των καλλιτεχνών της Πετρούπολης. Το 1924 πήρε μέρος στη 14η Μπιενάλε της Βενετίας. Κατά την περίοδο 1925-1926 εργάστηκε στο Τμήμα Οργανικής Παιδείας του Κρατικού Ινστιτούτου Καλλιτεχνικής Παιδείας (ΓΚΙΝΧΟΥΚ), ως διευθύντρια στο Εργαστήριο Αντίληψης Μορφής-Χρώματος, ενώ την περίοδο 1930-1932 δίδαξε θεωρία του χρώματος στο Ινστιτούτο Προλεταριακής Εικαστικής Τέχνης του Λένινγκραντ. Το 1932 βοήθησε τον Ματιούσιν στη σύνταξη της μελέτης του Οι Κανόνες της Μεταβλητότητας των Χρωματικών Συνδυασμών: Εγχειρίδιο Χρώματος. Στη δεκαετία του 1930 συνέχισε να ασχολείται με τα προβλήματα του χρώματος στην αρχιτεκτονική. Συμμετείχε μαζί με τον αδελφό της Μπορίς στις χρωματικές διακοσμήσεις των σοβιετικών περιπτέρων στις Παγκόσμιες Εκθέσεις στο Παρίσι (1937) και στη Νέα Υόρκη (1939).