Μενου

Χωρίς τίτλο

Έντερ Μαρία (1897-1942)

Δεκαετία 1920 | 15.2 x 19 εκ

Ακουαρέλα σε χαρτί


Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης | Συλλογή Κωστάκη

CC-0101/M.Ender-/C268-1014

Αγορά του Ελληνικού Κράτους από τους κληρονόμους της οικογένειας Κωστάκη


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ

Είδος έργου: Έργο ζωγραφικής

Θέμα: Ρωσική Πρωτοπορία, Οργανική Παιδεία, Μοντέρνα τέχνη

Τεχνικές: Ζωγραφική, Υδατογραφία


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ

Η Μαρία Έντερ συμμετείχε σε όλα τα πειράματα της οργανικής σχολής στο ΓΚΙΝΧΟΥΚ και ήταν η πιο σημαντική βοηθός του Ματιούσιν. Αναπόφευκτα οι συνεχείς παρατηρήσεις της στη φύση μετά από διαλογισμό και με άξονα τη διευρυμένη όραση προκάλεσαν αφαιρετικούς πίνακες, που αν και μας δίνουν την εντύπωση ότι παρουσιάζουν ένα τοπίο δεν αναγνωρίζουμε ούτε το χρόνο, ούτε το χώρο. Τα χρώματα συνδυάζονται με επιτυχία το ένα με το άλλο και χρησιμοποιούνται συνήθως τα βασικά με τα συμπληρωματικά και τα ενδιάμεσά τους.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

Η Mαρία Βλαντιμίροβνα Έντερ (Πετρούπολη, 1897 - Λένινγκραντ, 1942) κόρη κηπουρού, συνάντησε το 1916 τον Μιχαήλ Mατιούσιν και σπούδασε αργότερα στα Εργαστήρια Ρεαλισμού του Χώρου στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (ΣΒΟΜΑΣ) της Πετρούπολης με τον ίδιο ως δάσκαλο (1918-1922)). Το 1923 έγινε μέλος του Μουσείου Ζωγραφικής Παιδείας στην Πετρούπολη και συμμετείχε στην Έκθεση ζωγραφικής όλων των τάσεων των καλλιτεχνών της Πετρούπολης. Το 1924 πήρε μέρος στη 14η Μπιενάλε της Βενετίας. Κατά την περίοδο 1925-1926 εργάστηκε στο Τμήμα Οργανικής Παιδείας του Κρατικού Ινστιτούτου Καλλιτεχνικής Παιδείας (ΓΚΙΝΧΟΥΚ), ως διευθύντρια στο Εργαστήριο Αντίληψης Μορφής-Χρώματος, ενώ την περίοδο 1930-1932 δίδαξε θεωρία του χρώματος στο Ινστιτούτο Προλεταριακής Εικαστικής Τέχνης του Λένινγκραντ. Το 1932 βοήθησε τον Ματιούσιν στη σύνταξη της μελέτης του Οι Κανόνες της Μεταβλητότητας των Χρωματικών Συνδυασμών: Εγχειρίδιο Χρώματος. Στη δεκαετία του 1930 συνέχισε να ασχολείται με τα προβλήματα του χρώματος στην αρχιτεκτονική. Συμμετείχε μαζί με τον αδελφό της Μπορίς στις χρωματικές διακοσμήσεις των σοβιετικών περιπτέρων στις Παγκόσμιες Εκθέσεις στο Παρίσι (1937) και στη Νέα Υόρκη (1939).