Μενου
​

"Εμπρός, σύντροφοι!", Μελέτη για σκηνικό (Κάστρο του Ράζιν;) για το θεατρικό έργο "Στένκα Ράζιν" του Βασίλι Κάμενσκι. Σκηνοθεσία του Βαλέρι Μπεμπούτοφ. Θέατρο της Επανάστασης. Μόσχα

Βιάλοφ Κονσταντίν (1900-1976)

1923-1924 | 28.3 x 23.7 εκ

Ακουαρέλα και μολύβι σε χαρτί


Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης | Συλλογή Κωστάκη

MMA.CC.644

Αγορά του Ελληνικού Κράτους από τους κληρονόμους της οικογένειας Κωστάκη


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ

Είδος έργου: Σχέδιο

Θέμα: Ρωσική Πρωτοπορία, Παραγωγισμός, Θέατρο, Μοντέρνα τέχνη


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ

Έγχωμη, γεωμετρική σύνθεση κατασκευής όπου κυριαρχούν δύο κυκλικά σχήματα, ένα οριζόντιο κεκλιμένο (βάση) και ένα κατακόρυφο (κορμός). Μια κατακόρυφη ευθεία που πατάει στο κέντρο του οριζόντιου κύκλου διαπερνά τον κατακόρυφο χωρίζοντάς τον σε δύο ημικύκλια που φαίνεται να στηρίζονται στην καμπύλη «υποτείνουσα» δύο ορθογώνιων τριγωνικών κατασκευών. Εκατέρωθεν του άξονα και εντός του κατακόρυφου εμφανίζεται σειρά στενόμακρων όρθιων ορθογωνίων, από τα οποία ξεχωρίζουν τα δύο ψηλότερα, σκιασμένα μαύρα. Στο πάνω μέρος και δεξιά διακρίνεται σκιασμένη ορθή γωνία και αριστερά επιγραφή γραμμένη στη ρωσική γλώσσα και κατανεμημένη σε δύο οριζόντιες σειρές. Μεταξύ 1923-1924 ο Vialov εργάστηκε ως σκηνογράφος στην παραγωγή του V. Kamensky: Stenka Razin, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε με το σχεδιασμό βιβλίων και αφισών.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

Ο Kονσταντίν Aλεξάντροβιτς Βιάλοφ (Μόσχα, 6 Απριλίου 1900 - Μόσχα 12 Ιουλίου 1976) σπούδασε στο Καλλιτεχνικό και Τεχνικό Ινστιτούτο Στρόγκανοφ (1914-1917) της Μόσχας, με ειδικότητα στον σχεδιασμό υφασμάτων. Συνέχισε τις σπουδές του στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (ΣΒΟΜΑΣ) της Μόσχας (1918-1920) και αργότερα στα Ανώτερα Κρατικά Καλλιτεχνικά και Τεχνικά Εργαστήρια (ΒΧΟΥΤΕΜΑΣ) με δασκάλους τους Λεντούλοφ, Μοργκούνοφ και Καντίνσκι (1920-1924). Ήταν μέλος της ομάδας των «Συγκεκριμενιστών» (μαζί με τον Πιοτρ Βίλιαμς κ.ά.) στην Πρώτη Διαλογική Έκθεση των Ενώσεων Δραστικής Επαναστατικής Τέχνης (Μόσχα, 1924). Το 1925 έγινε μέλος της «Ένωσης Ζωγράφων του Καβαλέτου» και συμμετείχε στις εκθέσεις της (1925-1928). Εργάστηκε ως σκηνογράφος και συμμετείχε σε θεατρικές παραγωγές όπως αυτή του έργου Στένκα Ραζίν του Βασίλι Καμένσκι (1924). Σχεδίασε ακόμα αφίσες και βιβλία. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 ζωγράφισε τοπία και στις δεκαετίες 1930-1950 διακρίθηκε ως θαλασσογράφος.