Χρωματική μελέτη
Κλιούν Ιβάν (1873-1943)
1931 | 22.8 x 17 εκ
Λιθογραφία, μελάνι και μολύβι
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης | Συλλογή Κωστάκη
MMA.CC.597
Αγορά του Ελληνικού Κράτους από τους κληρονόμους της οικογένειας Κωστάκη
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ
Είδος έργου: Χαρακτικό
Θέμα: Ρωσική Πρωτοπορία/ΙΝΧΟΥΚ, Μοντέρνα τέχνη
Τεχνικές: Λιθογραφία
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ
Το 1918, ο Wilhelm Ostwald συστηματοποίησε όλες τις χρωματικές θεωρίες που είχαν τυπωθεί κατά τη διάρκεια του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα και παρουσίασε το βιβλίο του Η Αρμονία των Χρωμάτων, που επιχείρησε να ορίσει με μαθηματικό και συστηματικό τρόπο τους αχρωματικούς και χρωματικούς αρμονικούς συνδυασμούς. Οι εργασίες του Ostwald πάνω στη θεωρία χρησιμοποιήθηκαν ευρέως από τους Ρώσους καλλιτέχνες, καθώς ο επιστήμονας είχε επισκεφτεί τη Ρωσία και τα βιβλία χημείας που είχε συντάξει διδάσκονταν στα σχολεία και τα πανεπιστήμια της χώρας. Στα καλλιτεχνικά εργαστήρια της Μόσχας και της Πετρούπολης οι καλλιτέχνες ενδιαφέρονταν άμεσα γι’ αυτές τις θεωρίες και ανέπτυξαν και οι ίδιοι τις δικές του σκέψεις και πειραματίζονταν συστηματικά πάνω στο «σωστό» συνδυασμό των χρωμάτων. Γνωστές είναι οι σκέψεις του Βασίλι Καντίνσκι και του Μιχαήλ Ματιούσιν για το ρόλο των χρωμάτων και το πως επηρεάζουν το περίγραμμα των σχημάτων, αλλά και το πόσο διαφορετικά ο θεατής, λόγω της ψυχολογικής πίεσης, αντιμετωπίζει ένα κίτρινο τρίγωνο αντί ένα μπλε. Εδώ έχουμε μια λιθογραφία από τον Κλιουν στην οποία έχει χρησιμοποιήσει διάφορα σχήματα με διαφορετικούς χρωματισμούς, στα πλαίσια κάποιας άσκησης που θα έκανε στο εργαστήριό του. Μας σώζονται αρκετές συστηματικές μελέτες χρώματος και φόρμας από διάφορους καλλιτέχνες, καθώς ήταν ένα θέμα που απασχολούσε έντονα τους καλλιτέχνες. Ίνχουκ.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ
Τα χρόνια 1881-1892 η οικογένεια του Ιβάν Βασιλιεβίτς Kλιούν (Kλιουνκόφ) (Μπολσίγιε Γκόρκι, περιοχή Ποκρόφσκι της επαρχίας Βλαντιμίρ, 1 Σεπτεμβρίου 1873 - Μόσχα, 13 Δεκεμβρίου 1943) ζούσε στην Ουκρανία. Το 1892-1893 ο Kλιούν εργάστηκε ως λογιστής σε εργοστάσιο ζαχάρεως στην επαρχία Βορόνεζ. Την περίοδο 1892-1896 έζησε στην Πολωνία, όπου και παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή για την Προώθηση των Τεχνών της Βαρσοβίας (1896). Το 1898 εγκαταστάθηκε στη Μόσχα, όπου εργάστηκε ως λογιστής και από το 1900 μαθήτευσε σε διάφορα εργαστήρια, ανάμεσα στα οποία και αυτό του Φιόντορ Ρέρμπεργκ (1903-1906), όπου συνάντησε τον Μαλέβιτς. Συμμετείχε σε διάφορες εκθέσεις στη Μόσχα, στην Πετρούπολη, στο Οριόλ και στο Kούρσκ. Την περίοδο 1914-1916 δημιούργησε σειρές ανάγλυφων και γλυπτών στο χώρο. Το 1915 υποστήριξε το σουπρεματισμό του Μαλέβιτς και τα χρόνια 1915-1916 συμμετείχε σε όλες τις μεγάλες εκθέσεις της πρωτοπορίας μεταξύ των οποίων στην Πρώτη Φουτουριστική Έκθεση Ζωγραφικής: Tραμ V (Πετρούπολη,1915), στην Τελευταία Φουτουριστική Έκθεση Ζωγραφικής: 0,10 (Πετρούπολη, 1915-1916), στην έκθεση Το Μαγαζί (Μόσχα, 1916) και στην έκθεση της ομάδας «Βαλές-Καρό» (Μόσχα,1916). Το 1918 ορίστηκε διευθυντής του Κεντρικού Γραφείου Εκθέσεων του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών του Λαϊκού Κομισαριάτου (IΖΟ NΑΡΚΟΜΠΡΟΣ), τα χρόνια 1918-1921 ήταν καθηγητής ζωγραφικής στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (ΣΒΟΜΑΣ), στα Ανώτερα Κρατικά Καλλιτεχνικά και Τεχνικά Εργαστήρια (ΒΧΟΥΤΕΜΑΣ) και κατά την περίοδο 1920-1921 ήταν μέλος του Ινστιτούτου Καλλιτεχνικής Παιδείας (IΝΧΟΥΚ). Το 1919 συμμετείχε στην Πέμπτη Κρατική Έκθεση: Από τον Ιμπρεσιονισμό στη Μη-Αντικειμενική Τέχνη και στην Δέκατη Κρατική Έκθεση: Μη-Αντικειμενική Δημιουργία και Σουπρεματισμός στη Μόσχα. Στις δεκαετίες 1920-1930 δημιούργησε μια σειρά νεκρών φύσεων με γεωμετρικές φόρμες και χρωματικούς συνδυασμούς. Το 1922 παρουσίασε έργα του στην Πρώτη Έκθεση Ρωσικής Τέχνης στην «Γκαλερί βαν Ντίμεν» στο Βερολίνο. Κατά το διάστημα 1923-1930 σχεδίασε μια σειρά φουτουριστικών εκδόσεων και το 1925 στράφηκε στον πουρισμό. Το 1936 ζωγράφισε μία μνημειακή σύνθεση για τον προθάλαμο του Πανρωσικού Ερευνητικού Ινστιτούτου Αλιείας και Ωκεανογραφίας με τίτλο Η Ζωή στη Θάλασσα.