Χωρίς τίτλο
Έντερ Μαρία (1897-1942)
Δεκαετία 1920 | 41.6 x 53.1 εκ
Λάδι σε καμβά
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης | Συλλογή Κωστάκη
MMA.CC.445
Αγορά του Ελληνικού Κράτους από τους κληρονόμους της οικογένειας Κωστάκη
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ
Είδος έργου: Έργο ζωγραφικής
Θέμα: Ρωσική Πρωτοπορία, Οργανική Παιδεία, Μοντέρνα τέχνη
Τεχνικές: Ελαιογραφία
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ
Η Μαρία Έντερ με απαλούς και αρμονικούς χρωματικούς συνδυασμούς έχει φτιάξει ένα ζωγραφικό έργο που θα μπορούσε να απεικονίζει ένα τοπίο είτε ένα οργανικό μόρφωμα. Η καλλιτέχνιδα χρησιμοποιεί τις καμπύλες γραμμές, τα κοίλα και τα κυρτά μέρη για να φτιάχνει διάφορα επίπεδα που στη συνέχεια συνθέτουν διάφορες μη παραστατικές εικόνες. Πρόκειται για μια από τις ελάχιστες ελαιογραφίες που έχουμε από τη Μαρία και παρατηρείται ότι χρησιμοποιεί το ελαιόχρωμα όπως ακριβώς και το υδατόχρωμα. Δε χρησιμοποιεί παχιές και πυκνές πινελιές, αλλά αντίθετα αφήνει τον καμβά να "αναπνεύσει" και να φανεί από κοντά.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ
Η Mαρία Βλαντιμίροβνα Έντερ (Πετρούπολη, 1897 - Λένινγκραντ, 1942) κόρη κηπουρού, συνάντησε το 1916 τον Μιχαήλ Mατιούσιν και σπούδασε αργότερα στα Εργαστήρια Ρεαλισμού του Χώρου στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (ΣΒΟΜΑΣ) της Πετρούπολης με τον ίδιο ως δάσκαλο (1918-1922)). Το 1923 έγινε μέλος του Μουσείου Ζωγραφικής Παιδείας στην Πετρούπολη και συμμετείχε στην Έκθεση ζωγραφικής όλων των τάσεων των καλλιτεχνών της Πετρούπολης. Το 1924 πήρε μέρος στη 14η Μπιενάλε της Βενετίας. Κατά την περίοδο 1925-1926 εργάστηκε στο Τμήμα Οργανικής Παιδείας του Κρατικού Ινστιτούτου Καλλιτεχνικής Παιδείας (ΓΚΙΝΧΟΥΚ), ως διευθύντρια στο Εργαστήριο Αντίληψης Μορφής-Χρώματος, ενώ την περίοδο 1930-1932 δίδαξε θεωρία του χρώματος στο Ινστιτούτο Προλεταριακής Εικαστικής Τέχνης του Λένινγκραντ. Το 1932 βοήθησε τον Ματιούσιν στη σύνταξη της μελέτης του Οι Κανόνες της Μεταβλητότητας των Χρωματικών Συνδυασμών: Εγχειρίδιο Χρώματος. Στη δεκαετία του 1930 συνέχισε να ασχολείται με τα προβλήματα του χρώματος στην αρχιτεκτονική. Συμμετείχε μαζί με τον αδελφό της Μπορίς στις χρωματικές διακοσμήσεις των σοβιετικών περιπτέρων στις Παγκόσμιες Εκθέσεις στο Παρίσι (1937) και στη Νέα Υόρκη (1939).