Μουσικο-ζωγραφική κατασκευή
Ματιούσιν Μιχαήλ (1861-1934)
1918 | 51,4 x 63,7 εκ
Γκουάς σε χαρτόνι
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης | Συλλογή Κωστάκη
MMA.CC.439
Αγορά του Ελληνικού Κράτους από τους κληρονόμους της οικογένειας Κωστάκη
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ
Είδος έργου: Έργο ζωγραφικής
Θέμα: Ρωσική Πρωτοπορία/Οργανική Παιδεία, Μοντέρνα τέχνη, Ζωγραφική
Τεχνικές: Γκουάς
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ
Η σύνθεση βασίζεται σε ένα πολύπλοκο ρυθμό μιας συστρεφόμενης, περιστρεφόμενης μάζας. Αυτό είναι ένα σύμβολο της ύλης του χώρου, της ενότητας του και της χρωματικής του ποικιλίας. Πινελιές διαφορετικού μεγέθους και χρώματος δημιουργούν μια οπτική δόνηση που προκαλεί την αίσθηση της μετατόπισης. Ο Ματιούσιν και οι μαθητές του χρησιμοποιούσαν συχνά αυτή τη μέθοδο όταν ζωγράφιζαν την καθαρή ύλη του εναέριου ή υποβρύχιου χώρου. Το φόντο είναι σκούρο, σχεδόν μαύρο και πυκνώνει την περιστρεφόμενη ύλη. Εδώ ο ζωγράφος ενδιαφέρεται όχι μόνο για το χρώμα αλλά και για το φως. Το φως εισχωρεί στο χώρο ακτινοβολώντας και παράγει χρωματικότητα. Η περιστροφή της ύλης σχετίζεται με υψηλούς μουσικούς τόνους. Είναι ένα είδος ουράνιας μουσικής, όπου τα χρώματα παίζουν και αλληλεπιδρούν δημιουργώντας μια χρωματική δόνηση.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ
Ο Mιχαήλ Βασίλιεβιτς Mατιούσιν (Nίζνι Νόβγκοροντ, 1861 -Λένινγκραντ, 14 Οκτωβρίου 1934) παρακολούθησε μαθήματα στο Ωδείο της Μόσχας (1878-1881) και στη συνέχεια εργάστηκε ως βιολιστής στην Ορχήστρα της Αυλής της Πετρούπολης (1881-1913). Σπούδασε επίσης στη Σχολή της Εταιρείας για την Προώθηση των Τεχνών της Πετρούπολης (1894-1898), αργότερα στο εργαστήριο του Γιαν Tσιονγκλίνσκι, όπου συνάντησε τη μέλλουσα γυναίκα του Ελένα Γκουρό και στη συνέχεια στη Σχολή Καλών Τεχνών Zβάντεβα (1906-1908). Το 1909 εντάχθηκε στην ομάδα των ιμπρεσιονιστών του Nικολάι Kουλμπίν στην Πετρούπολη και εξέθεσε μαζί τους. Την ίδια χρονιά διέκοψε τις σχέσεις του με τον Κουλμπίν, οργάνωσε με την Γκουρό την έκδοση Ο Γερανός και συνεισέφερε στην ίδρυση της «Ένωσης Νεολαίας». Το 1912 συνάντησε τον Kαζιμίρ Mαλέβιτς και τον Aλεξέι Kρουτσόνιχ και την επόμενη χρονιά συνεργάστηκε μαζί με αυτούς και με τον Βελιμίρ Χλέμπνικοφ στην έκδοση Το Δέντρο στη μνήμη της Γκουρό, που είχε πεθάνει την ίδια χρονιά. Το 1913 έγραψε τη μουσική για τη φουτουριστική όπερα Νίκη επί του Ήλιου και το 1914 για την όπερα του Aλεξέι Kρουτσόνιχ Οικουμενικός Πόλεμος, που όμως δεν παίχτηκε. Τα χρόνια 1918-1922 δίδαξε στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (ΣΒΟΜΑΣ) της Πετρούπολης και διηύθυνε ένα Εργαστήριο Ρεαλισμού του Χώρου για την ομάδα του, γνωστή ως «Βλέπω-Γνωρίζω». Ζωγράφισε συνθέσεις και τοπία με τη μέθοδο της «διευρυμένης θεώρησης». Το 1919 συμμετείχε στην Πρώτη ελεύθερη έκθεση έργων τέχνης. Τα χρόνια 1920-1922 ανέλαβε, μαζί με τους μαθητές του, την παραγωγή μιας σειράς θεατρικών παραστάσεων βασισμένες στα έργα της Γκουρό και από το 1923 διηύθυνε το Τμήμα Οργανικής Παιδείας στο Κρατικό Ινστιτούτο Καλλιτεχνικής Παιδείας (ΓΚΙΝΧΟΥΚ). To 1923 συμμετείχε στην Έκθεση ζωγραφικής όλων των τάσεων των καλλιτεχνών της Πετρούπολης. Από το 1929 ως το 1932 συνεργάστηκε με τους μαθητές του για ένα εγχειρίδιο μελέτης του χρώματος (Οι Κανόνες της Μεταβλητότητας των Χρωματικών Συνδυασμών: Εγχειρίδιο χρώματος), που τυπώθηκε το 1932 σε 400 αντίτυπα. Το 1930 πραγματοποιήθηκε έκθεση των έργων του και έργων των μαθητών του στο «Σπίτι της Τέχνης» στο Λένινγκραντ. Το 1932, τυπώθηκε η χρωματική θεωρία του Οι νόμοι που κυβερνούν την Ποικιλία των χρωματικών συνδυασμών: Εγχειρίδιο χρώματος, που κυκλοφόρησε σε 400 αντίτυπα. Ο Matiushin ποτέ δεν έπαψε να ζωγραφίζει και να συνθέτει μουσική. Πέθανε από καρκίνο στις 14 Οκτωβρίου του 1934.