Ελεύθερη σύνθεση χρωματικών μαζών (recto)|| Γυναικείο γυμνό (verso)
Ντρέβιν Αλεξάντρ (1889-1938)
1918 | 95 x 142 εκ
Λάδι σε καμβά
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης | Συλλογή Κωστάκη
MMA.CC.76
Αγορά του Ελληνικού Κράτους από τους κληρονόμους της οικογένειας Κωστάκη
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ
Είδος έργου: Έργο ζωγραφικής
Θέμα: Ρωσική Πρωτοπορία, Ζωγραφική, Αφηρημένη τέχνη
Τεχνικές: Ελαιογραφία
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ
Ο Αλεξάντρ Ντρέβιν σπούδασε ζωγραφική στην Σχολή Καλών Τεχνών της Ρίγας. Το 1915, μέσα στη δίνη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Σχολή Καλών Τεχνών της Ρίγας μεταφέρθηκε στο Πέτρογκραντ. Έτσι ο Ντρέβιν μετακόμισε στη Ρωσία και αποφάσισε να ζήσει στη Μόσχα όπου η Λετονική Επιτροπή Βοήθειας των Προσφύγων του παραχωρεί ένα δωμάτιο. Παρά την σύνδεσή του στη Μόσχα με τους καλλιτέχνες της ρωσικής πρωτοπορίας (η σύζυγός του, ζωγράφος Ναντιέζντα Ουνταλτσόβα το 1916 στράφηκε στον σουπρεματισμό και την μη αντικειμενική τέχνη) ο Ντρέβιν είναι – με ελάχιστες εξαιρέσεις – πιστός στην παραστατική ζωγραφική. Ελάχιστες είναι οι απόπειρες μη παραστατικής ζωγραφικής (τρία έργα τέτοια έχουν σωθεί όλα κι όλα) κι ένα από τα έργα αυτά ανήκει στη συλλογή Κωστάκη του MOMus με τίτλο «Ελεύθερη Σύνθεση από Χρωματιστές Μάζες». Το έργο είχε παρουσιαστεί στην πρώτη έκθεση επαγγελματιών ζωγράφων το 1918 και είχε λάβει θετικές κριτικές. Πρόκειται για μια αφηρημένη σύνθεση χρωματικών μαζών, η οποία απαρτίζεται από διαγώνια και πολυγωνικά ομοιογενή χρωματικά τμήματα που συνθέτουν τη συνολική εικόνα. Στην πίσω όψη του καμβά υπάρχει το έργο «Γυναικείο Γυμνό» που φιλοτεχνήθηκε 12 χρόνια αργότερα, το 1930. Το έργο αυτό ακολουθεί το ύφος των περισσότερων έργων του Ντρέβιν: Мοναχικές φιγούρες μπροστά από ένα δυστοπικό, ακαθόριστο τοπίο, γήινα χρώματα, κυρίως αποχρώσεις του καφέ, του μπεζ και του κεραμιδί καθώς και μια συνειδητά λανθασμένη προοπτική. О Ντρέβιν εκτελέστηκε από το σταλινικό καθεστώς το 1938. Η μνήμη του αποκαταστάθηκε το 1957.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ
Ο Aλεξάντρ Νταβίντοβιτς Ντρέβιν (Βέντεν [σημερινό Τσέσις] στη Λετονία, 15 Ιουλίου 1889 - Φεβρουάριος, 1938), γιος εργάτη, αποφοίτησε από τη Ναυτική Σχολή της πόλης Ρίγα. Την περίοδο 1908-1913 παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή Καλών Τεχνών της ίδιας πόλης με καθηγητή τον Βίλχελμ Πούρβιτ. Από το 1912 συμμετείχε σε εκθέσεις που οργανώθηκαν στη Ρίγα. Στα τέλη του 1914 εγκαταστάθηκε στη Μόσχα. Τα χρόνια 1918-1922 ζωγράφιζε τόσο παραστατικά όσο και αφηρημένα και παράλληλα ασχολήθηκε με την ποίηση. Συμμετείχε στην Πέμπτη Κρατική Έκθεση: Από τον Ιμπρεσιονισμό στη Μη-Αντικειμενική Τέχνη (Μόσχα,1919). Το 1920-1921 ήταν μέλος του Ινστιτούτου Καλλιτεχνικής Παιδείας (IΝΧΟΥΚ), το οποίο εγκατέλειψε μαζί με τους Καντίνσκι, Ουνταλτσόβα και Κλιούν μετά την απόρριψη της καθαρής «ζωγραφικής του καβαλέτου» από τους Κονστρουκτιβιστές -Παραγωγιστές. Ήταν μέλος της Κρατικής Ακαδημίας των Καλλιτεχνικών Επιστημών (ΓΚΑΧΝ), και τα χρόνια 1920-1930 δίδαξε ζωγραφική στα Ανώτερα Κρατικά Καλλιτεχνικά και Τεχνικά Εργαστήρια (ΒΧΟΥΤΕΜΑΣ) και στο Ανώτερο Κρατικό Καλλιτεχνικό-Τεχνικό Ινστιτούτο (ΒΧΟΥΤΕΪΝ). Εκεί συνεργάστηκε στενά με την Ουνταλτσόβα, την οποία στη συνέχεια παντρεύτηκε. Το 1921-1922 συμμετείχε στην έκθεση Ο Κόσμος της Τέχνης στη Μόσχα και το 1923 στην Έκθεση Ζωγραφικής με άλλα πρώην μέλη της ομάδας «Βαλές-Καρό». Τα χρόνια 1926-1928 πήγε με την Ουνταλτσόβα στα Ουράλια και στη συνέχεια πραγματοποίησαν από κοινού έκθεση στο Ρωσικό Μουσείο του Λένινγκραντ (1928). Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 ασχολήθηκε με την τοπιογραφία. Το 1929-1931 πήγε στην Αλτάια και το 1933 στην Αρμενία. Το 1934 και πάλι μαζί με την Ουνταλτσόβα διοργάνωσαν έκθεση έργων τους στο Κρατικό Πολιτιστικό και Ιστορικό Μουσείο του Eρεβάν. To 1938 συνελήφθη και εκτελέστηκε.