Μενου

Πτήση δωματίου

Κεχαγιόγλου Χρήστος (1960)

150 x 150 εκ

Ακρυλικό, χρωματιστό μολύβι, κολάζ σε μουσαμά


Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

MCA.MMCA.C450

Δωρεά του καλλιτέχνη


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ

Είδος έργου: Έργο ζωγραφικής

Θέμα: Τοπίο, Τοπιογραφία, Θάλασσα, Θαλασσογραφία, Φύση, Σύγχρονη τέχνη


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ

Το έργο του Χρήστου Κεχαγιόγλου «Πτήση δωματίου» αποτελεί μέρος της ενότητας έργων «Πτήσεις στη σιωπή». Το χρώμα, ζωντανό και λαμπερό συντελεί στη δημιουργία ενός φανταστικού κόσμου, ενός κόσμου φυγής που συνθέτει ο καλλιτέχνης. Όπως ο ίδιος σημειώνει: «Μαζεύω τις γραμμές της προοπτικής, τις κουλουριάζω, τις χαλαρώνω, τις τεντώνω ανάλογα και δημιουργών έναν χώρο ελαστικό που αγκαλιάζει τα πράγματα και τα φέρνει κοντά. Είναι μια προοπτική προσωπική, που δεν βοηθά κάποιον να αναπαραστήσει τον κόσμο, μα να τον ταχτοποιήσει με έναν δικό του τρόπο».

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

Ο Χρήστος Κεχαγιόγλου γεννήθηκε το 1960 στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά σπούδασε πολιτικός μηχανικός στην Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1978-1983), παρακολουθώντας παράλληλα μαθήματα ζωγραφικής με τον Νίκο Σαχίνη και στη συνέχεια σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου Ε. Χατζίκου (1982-1985). Στο Πανεπιστήμιο Sorbonne-Paris I στο πλαίσιο σπουδών φιλοσοφίας, μελέτησε τις σχέσεις κινηματογράφου και ζωγραφικής. Παράλληλα με το καλλιτεχνικό του έργο σκηνοθέτησε δεκάδες ταινίες και έργα video art, τα οποία προβλήθηκαν σε διάφορα φεστιβάλ στην Ελλάδα και την Ευρώπη, ενώ ακόμη εργάστηκε ως καλλιτεχνικός διευθυντής σε εταιρεία κινηματογραφικών και διαφημιστικών παραγωγών. Δομικό στοιχείο των έργων του αποτελεί το χρώμα και μάλιστα τα φωτεινά χρώματα, τα οποία εμπλουτίζουν τις συνθέσεις του, οι οποίες είναι κατά κύριο λόγο τοπία φυσικού χώρου με ονειρική διάθεση, που θυμίζουν παιδική εικονογραφία. Οι παραλλαγές του θέματος πολλές, τις οποίες ο καλλιτέχνης χειρίζεται διαφορετικά, ανάλογα με το αποτέλεσμα που θέλει κάθε φορά να πετύχει. Έτσι ενώ στα πρώτα του τοπία φαίνεται σαν να παρατηρεί και να αποτυπώνει τον χώρο από ψηλά, στη συνέχεια αυτός αποκαλύπτεται μέσα από φυτικά μοτίβα, όπου η προοπτική συμπυκνώνεται και το κοντινό συντίθεται με το μακρινό. Στην πιο ώριμη δουλειά του, οι συνθέσεις πιο αφαιρετικές από τις προηγούμενες, απεικονίζουν τοπία στα οποία κυριαρχεί το στοιχείο του νερού, ενώ το χρώμα, πιο περιορισμένο, λειτουργεί παραπληρωματικά δημιουργώντας μια ονειρική διάσταση. Πρωτοπαρουσίασε το έργο του το 1981 σε ατομική έκθεση για να ακολουθήσει μια μεγάλη σειρά ατομικών εκθέσεων κυρίως στην Ελλάδα και στο Βέλγιο, ενώ συμμετείχε σε δεκάδες ομαδικές εκθέσεις.