ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

Ο Νίκος Κεσσανλής γεννήθηκε το 1930 στη Θεσσαλονίκη. Μαθήτευσε κοντά στον Γ. Σπυρόπουλο και στον Ν. Νικολάου (1944-48) και φοίτησε στην ΑΣΚΤ (1950-55, με δάσκαλο τον Γ. Μόραλη). Με υποτροφία του Ιταλικού Ινστιτούτου Αθηνών σπούδασε στη Σχολή Συντήρησης Έργων Τέχνης της Ρώμης (1955-59), παρακολουθώντας παράλληλα μαθήματα τοιχογραφίας και χαρακτικής στην Scuola delle Arti Ornamentali di San Giacomo. Στη δεκαετία του 1950 κινήθηκε στο πλαίσιο της art informel και του αφηρημένου εξπρεσιονισμού, ενώ τη δεκαετία του 1960 βρέθηκε ιδεολογικά κοντά στους Νέους Ρεαλιστές και πρωτοστάτησε, μαζί με Γάλλους ομοτέχνους του, στη δημιουργία της mec-art. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1980 ως καθηγητής της ΑΣΚΤ, διετέλεσε πρύτανης την περίοδο 1991-1995, και πρωτοστάτησε για τη μεταφορά των εργαστηρίων της Σχολής στο συγκρότημα της οδού Πειραιώς, γεγονός που μαρτυρά έμπρακτα το κοινωνικό ενδιαφέρον του για τα εικαστικά ζητήματα στην Ελλάδα. Η δομή της εικόνας, η σημασία της χειρονομίας, το ζήτημα της πολλαπλής αναπαραγωγής και της εμπλοκής του θεατή στο τελικό αποτέλεσμα υπήρξαν σταθερά οι άξονες της πορείας του. Πραγματοποίησε περισσότερες από τριάντα ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ανάμεσα τους μεγάλη αναδρομική παρουσίαση του έργου του στο ΜΜΣΤ το 1997. Πολυάριθμες είναι και οι συμμετοχές του σε ομαδικές εκθέσεις και διεθνείς διοργανώσεις: Nouvelles Aventures de l'Objet (Παρίσι, 1961), οι Τρεις προτάσεις για μια νέα ελληνική γλυπτική (Βενετία, 1964), κ.ά. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Biennale της Βενετίας το 1988. Το 2000 φιλοτέχνησε το έργο Ουρά για τον Σταθμό του Μετρό στην Ομόνοια (Αθήνα). Ο καλλιτέχνης τιμήθηκε με το βραβείο Modigliani (1959), με τιμητικό έπαινο στη Biennale Sao Paulo (1961), με το Premio Lissone και με το πρώτο βραβείο στο Salon de Montrouge (1997). Πέθανε στην Αθήνα το 2004.