ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

Η Ηρώ Κανακάκη γεννήθηκε το 1945 στον Πειραιά. Σπούδασε χαρακτική στην Α.Σ.Κ.Τ. με δάσκαλο τον Κ. Γραμματοπούλου (1965-1969) και την περίοδο 1973-1975 μεταξοτυπία στο Croydon College of Art στο Λονδίνο. Η ένταξή της στην αριστερά κατά τη διάρκεια των φοιτητικών της χρόνων την οδήγησε –με την επιβολή της δικτατορίας- στη σύλληψη και την εξορία της στη Γυάρο, όπου βρισκόταν και η Βάσω Κατράκη. Τα έργα αυτής της περιόδου κινούνται στο πνεύμα του κριτικού ρεαλισμού σχολιάζοντας τη σύγχρονη κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα, η οποία μαστίζεται από την επίπλαστη ευμάρεια, την υπερβολή της διαφήμισης, τον καταναλωτισμό και τον ρόλο των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Οι νεκρές φύσεις με λουλούδια και υφάσματα αποτελούν συχνή θεματική με την οποία καταπιάνεται και επανέρχεται σε διάφορες φάσεις της καλλιτεχνικής της πορείας. Εντάσσει στις συνθέσεις της σουρεαλιστικές μορφές και σύμβολα, επιχειρώντας μια ποιητική, λυρική προσέγγιση. Σταδιακά το έργο της γίνεται πιο αφαιρετικό, τα χρώματα πιο βίαια ενώ συχνά οι περιορισμοί του τελάρου καταργούνται από τις συναρμογές διαφόρων υλικών. Με την επιστροφή της στην Ελλάδα, το 1989, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και δίδαξε σχέδιο στη Σχολή Βακαλό. Παρουσίασε το έργο της σε έντεκα ατομικές εκθέσεις, ενώ δύο ακόμη πραγματοποιήθηκαν την επόμενη χρονιά του θανάτου της. Συμμετείχε σε αρκετές ομαδικές ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγονται οι: Πανελλήνια (1975), Biennale Παρισιού (1980) κ.ά. Πέθανε στην Αθήνα το 1997.