Μενου

EF / EM

Μυλωνά Ελένη (1944)

1984 | 90 x 126 εκ

Ψηφιακές εκτυπώσεις


Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

MCA.MMCA.C295

Δωρεά της καλλιτέχνιδας


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ

Είδος έργου: Ψηφιακή εκτύπωση

Θέμα: Ανθρώπινη φιγούρα, Γυμνό, Ψηφιακή τέχνη, Σύγχρονη τέχνη


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ

Το έργο “EF-EM”, ένα διπλό φωτογραφικό πορτραίτο, αποτελεί μέρος των προσωπικών αναζητήσεών της σχετικά με ζητήματα έμφυλης ταυτότητας και τους τρόπους αναπαράστασης της σχέσης της με το σώμα της. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 η Μυλωνά δημιούργησε μια σειρά φωτογραφιών, όπου αποτυπώνονται γυμνά σώματα τα οποία έχουν σαφείς αναφορές στην αρχαία ελληνική πλαστική. Συνδυάζοντας τις δύο αυτές προσεγγίσεις οδηγείται στη δημιουργία αυτού του δίπτυχου, όπου η καλλιτέχνιδα επιλέγει να φωτογραφίσει τον εαυτό της υποστηρίζοντας και τις δύο εκδοχές του φύλου.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

Η Ελένη Μυλωνά γεννήθηκε το 1944 στην Αθήνα. Αρχικά σπούδασε στη Σχολή Διερμηνέων στο University of Geneva (αποφ. 1966), πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη δημοσιογραφία στο Columbia University of New York (1967) και το 1972 απέκτησε τίτλο σπουδών από το Polytechnic of Central London, έχοντας σπουδάσει φωτογραφία. Θέλοντας να παραμένει συνεχώς ενημερωμένη και να εξελίσσεται παρακολούθησε σεμινάρια κεραμικής, φωτογραφίας, ζωγραφικής και γλυπτικής. Δίδαξε επί σειρά ετών στη Parson’s School for Design της Νέας Υόρκης. Η καλλιτεχνική της πρακτική περιλαμβάνει φωτογραφία, video, performance, αλλά και γλυπτικές κατασκευές, εγκαταστάσεις και περιβάλλοντα. Έχοντας δημοσιογραφικό υπόβαθρο, το οποίο καθορίζει την καλλιτεχνική της ιδιότητα, επιδιώκει, όπως η ίδια σημειώνει, την ανάγκη της να καταλάβει, να κοιτάξει κατευθείαν εκεί που οι άλλοι απομακρύνονται. «Ακολουθώ και εξερευνώ ένα γεγονός ή μια εμπειρία που πυροδοτεί την περιέργεια και τη φαντασία μου και με εμπνέει να δημιουργήσω γέφυρες ανάμεσα σε διαφορετικές πραγματικότητες». Τα πρώτα της έργα υπήρξαν σειρές φωτογραφιών με θέμα τα ταξίδια που έκανε σε διάφορα μέρη του, γκράφιτι και γυμνά σώματα. Τη δεκαετία του 1980 φωτογράφισε το νησί Ellis στη Νέα Υόρκη, το οποίο υπήρξε σταθμός μεταναστών και εξέθεσε την ενότητα αυτή στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη (1985) και στο Institute for Contemporary Art, PS1 Museum της Νέας Υόρκης. Δημιούργησε κατασκευές από γυαλί και σίδερο, μέσα στις οποίες τοποθέτησε φωτογραφίες, από τη δεκαετία του 1990 ένταξε τον υπολογιστή και το βίντεο στις εικαστικές της αναζητήσεις, ενώ οι performances συγκαταλέγονται στα πιο πρόσφατα έργα της. Η εκθεσιακή της δραστηριότητα είναι μεγάλη τόσο σε επίπεδο ατομικών εκθέσεων, όσο και συμμετοχών σε ομαδικές και διεθνείς διοργανώσεις. Ζει και εργάζεται μεταξύ Νέας Υόρκης και Αίγινας.