Πολύπτυχο XII
Γουναρίδης Δανιήλ (1934)
1995 | 153 x 263 εκ
Μολύβι σε χαρτί
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
MCA.MMCA.C280
Δωρεά του καλλιτέχνη
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ
Είδος έργου: Ζωγραφικό Σχέδιο/Σκίτσο
Θέμα: Νεκρή φύση, Σύνθεση, Σύγχρονη τέχνη
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ
Ο Δανιήλ Γουναρίδης οργανώνει τη σύνθεση «Πολύπτυχο XΙΙ» σε δώδεκα επιμέρους τμήματα, στα οποία τοποθετεί αντικείμενα σε σφαιρικά συνήθως σχήματα, τα οποία αποκτούν τη διάσταση συμβόλων που μορφοποιούν στιγμιότυπα φανταστικών τοπίων με έντονη μεταφυσική διάθεση.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ
Ο Δανιήλ Γουναρίδης γεννήθηκε το 1934 στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε στην ΑΣΚΤ (1953-58) με δασκάλους τον Γιάννη Κεφαλληνό και Γιάννη Μόραλη. Συνέχισε με σπουδές στο Παρίσι (1960-64), στην École des Beaux-Arts, στην École des Arts Décoratifs και στην École Estienne. Για μια μακρά περίοδο δίδαξε στη Σχολή Βακαλό. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ζωγράφιζε αφηρημένες συνθέσεις, οργανωμένες σε δίπτυχα, τρίπτυχα και πολύπτυχα, οι οποίες διακρίνονται για την αρμονική εναλλαγή φωτεινών και σκοτεινών χρωμάτων και τη λυρική ατμόσφαιρα. Η επόμενη φάση της δουλειάς του με τον γενικό τίτλο «Παράθυρα» (1970) σηματοδοτεί τη στροφή του στην παραστατικότητα και τη μακρόχρονη αναζήτησή του στην προσπάθεια έκφρασης και απόδοσης του χώρου. Οι συνθέσεις την περίοδο της δικτατορίας έχουν σαφή κριτικό προσανατολισμό με εικόνες-σύμβολα, όπως τα χέρια, τα λουλούδια και τα συρματοπλέγματα. Η κοινωνική και υπαρξιακή διάσταση της δουλειάς του έρχεται στο προσκήνιο σε θεματικές ενότητες, όπως «Η πόλη» (1973, 1975) και τα «Φανταστικά Τοπία» και «Νεκρές Φύσεις» (1985, 1988, 1992). Στις "Πόλεις" η ασφυκτική επανάληψη των γεωμετρικών όγκων των οικοδομημάτων σε συνδυασμό με την ακρίβεια της περιγραφής, την κυριαρχία των ψυχρών γκρίζων τόνων και την ολοκληρωτική απουσία του ανθρώπου προσφέρουν εικόνες μεταφυσικής φόρτισης. Η διατάραξη της οικολογικής ισορροπίας, η ισοπεδωτική ομοιομορφία, η αποξένωση και το απάνθρωπο σύγχρονο αστικό τοπίο συνιστούν νοηματικούς άξονες της δημιουργίας του.