Autel d'or (Χρυσός Βωμός)
De Saint Phalle Niki (1930-2002)
1962 - 1995 | 220 x 136 εκ
Μεικτή τεχνική σε ξύλο, καμένες σελίδες βιβλίων, φυσικό κερί, φύλλο χρυσού
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
MCA.MMCA.C712
Δωρεά της καλλιτέχνιδας
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ
Είδος έργου: Έργο τέχνης μεικτής τεχνικής
Θέμα: Σύνθεση, Μεικτή τεχνική, Γλυπτική, Σύγχρονη τέχνη
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ
Η Niki de Saint-Phalle δημιούργησε, ανάμεσα στα άλλα έργα της, μια σειρά βωμών, τα οποία έχουν ως κεντρικό θέμα τη γυναίκα. Η γυναικεία μορφή, η οποία εξυμνείται στο σύνολο του έργου της καλλιτέχνιδας, βρίσκεται για άλλη μια φορά στο επίκεντρο της δημιουργίας της. Στην περίπτωση του έργου «Χρυσός Βωμός (Autel d'or)», η γυναίκα τοποθετείται στο κεντρικό τμήμα του γλυπτού και περιβάλλεται από μια σειρά ένθετων βρεφών στα πτερύγια του βωμού. Ο πολύπτυχος ρόλος της γυναίκας, ως σύζυγος και βασικά ο ρόλος της ως μητέρα είναι από τα ζητήματα που την απασχολούν αρκετά και επιθυμεί μέσα από τα έργα της να αναδείξει αυτές του τις διαστάσεις.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ
Η Niki de Saint Phalle (Catherine-Marie-Agnès Fal de Saint Phalle) γεννήθηκε το 1930 στο Neuilly-sur-Seine στη Γαλλία, από Γάλλο πατέρα και Αμερικανίδα μητέρα. Η οικογένειά της που ήταν πολύ εύπορη και με ιστορία πολλών ετών επηρεάστηκε από το Μεγάλο Κραχ του 1929 και ορισμένα μέλη της μετακόμισαν στη Νέα Υόρκη, όμως σύντομα ακολουθήσαν και η De Saint Phalle με τον αδερφό της. Σε ηλικία 17 ετών και θέλοντας να ξεφύγει από το νοσηρό περιβάλλον της οικογένειάς του, όπου είχε κακοποιηθεί από τον πατέρα της στα 11 έτη, ξεκινά να εργάζεται ως μοντέλο. Παντρεύεται στα 18 έναν παιδικό της φίλο και σύντομα μετακομίζουν στο Παρίσι. Η καλλιτέχνιδα καταρρέει ψυχικά όταν ανακαλύπτει πως ο σύζυγός της την απατά και νοσηλεύεται σε ψυχιατρική κλινική στη Νίκαια, όπου ξεκινά να ζωγραφίζει. Όταν πλέον παίρνει εξιτήριο από το νοσηλευτικό ίδρυμα ταξιδεύει στην Ευρώπη, όπου έρχεται σε επαφή με τα σύγχρονα ρεύματα τέχνης της εποχής. Σε ένα από τα ταξίδια της γνωρίζει τον Jean Tinguely, τον μετέπειτα σύντροφό της και εντάσσεται στην ομάδα των «Νέων Ρεαλιστών», που συγκρότησε τον Οκτώβριο του 1960 ο Pierre Restany. Η De Saint-Phalle, η οποία υπήρξε η μόνη γυναίκα καλλιτέχνης της ομάδας, ήρθε σε επαφή με τον Αλέξανδρο Ιόλα, ο οποίος την στήριξε σταθερά σε όλη τη διάρκεια της καλλιτεχνικής της δραστηριότητας. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική της πορεία μέσα από δράσεις και διαδραστικά έργα όπου εκτόξευε, συχνά μαζί με τους θεατές, χρώμα με πιστόλι πάνω σε επιφάνειες και εγκαταστάσεις (τεχνική της «σκοποβολής»). Στη συνέχεια, σε μια ειρωνική πραγμάτευση των παρεκκλησιών της Ιταλικής Αναγέννησης, δημιούργησε παρεκκλήσια και καθεδρικούς, τους οποίους επίσης θα πυροβολούσε και θα κατέστρεφε. Η πιο χαρακτηριστική, όμως, ενότητα έργων της με την οποία έχει συνδεθεί το όνομά της, είναι οι περίφημες Nanas, οι πρόσχαρες και ογκώδεις γυναικείες φιγούρες. Μ' αυτές η De Saint Phalle πανηγύρισε τη θηλυκότητα, τη γυναικεία ανεξαρτησία και μαζί τη δική της απελευθέρωση μέσα από τον κόσμο της τέχνης. Πέθανε στη La Jolla της Καλιφόρνια το 2002.