ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

Η Ιωάννα Σπητέρη-Βεροπούλου γεννήθηκε το 1920 στη Σμύρνη. Ξεκίνησε τις σπουδές της παρακολουθώντας μαθήματα στη Νομική Σχολή του Πανεπιστήμιου Αθηνών, αλλά στη συνέχεια σπούδασε γλυπτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας στο εργαστήριο του Μ. Τόμπρου. Υπήρξε μέλος της ομάδας «Στάθμη» και διετέλεσε γενική γραμματέας της. Το 1940 παντρεύτηκε τον τεχνοκριτικό Τώνη Σπητέρη και διέμειναν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο εξωτερικό, αρχικά στη Βενετία και στη συνέχεια στο Παρίσι, μέχρι την επιστροφή τους στην Ελλάδα στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Τα πρώιμα έργα της χαρακτηρίζονται από την παραστατικότητα και τις ρεαλιστικές αναφορές των ανθρωποκεντρικών συνθέσεων. Σταδιακά οδηγείται προς την αφαίρεση, απλοποιώντας τους όγκους και σχηματοποιώντας τις μορφές. Τη δεκαετία του 1960 ξεκίνησε να χρησιμοποιεί το μέταλλο και ειδικά το σίδερο και δημιούργησε έργα που διακρίνονται για το λιτό, αυστηρό γεωμετρικό τους λεξιλόγιο. Τη δεκαετία του 1970 εμπλούτισε τις συνθέσεις της με χρώμα και άλλα υλικά (χάλυβα, ξύλο, πλεξιγκλάς) και δημιούργησε συνθέσεις, οι οποίες βρίσκονται σε άμεση επαφή με τον περιβάλλοντα χώρο, λαμβάνοντας υπόψη τις σχέσεις φωτός και σκιάς, καθώς και της προοπτικής και του βάθους. Παρουσίασε το έργο της σε πληθώρα ατομικών και ομαδικών εκθέσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, συμμετείχε σε διεθνείς διοργανώσεις και διεθνή συμπόσια γλυπτικής όπου τιμήθηκε με βραβεία και διακρίσεις. Το 1984 δώρισαν μαζί με το σύζυγό της το αρχείο και τη βιβλιοθήκη τους στο Tελόγλειο Ίδρυμα Τεχνών. Πέθανε το 2000 στην Αθήνα.