ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ

Γόνος φωτογραφικής οικογένειας, o Frederic Francois Boissonnas γεννήθηκε το 1858 στη Γενεύη. Μαθήτευσε στη Στουτγάρδη και τη Βουδαπέστη. Το 1887 ανέλαβε το οικογενειακό στούντιο ενώ σύντομα παντρεύτηκε και απέκτησε με την γυναίκα του Augusta εννέα παιδιά. Το 1900 πήρε το πρώτο βραβείο στην Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού. Ίδρυσε στούντιο σε Αγία Πετρούπολη, Λυών, Ρεμς, Μασσαλία και Παρίσι. Το 1903 πραγματοποίησε το πρώτο του ταξίδι στην Ελλάδα, χρονιά κατά την οποία φωτογράφισε και τον Παρνασσό κατά παραγγελία του Λόρδου Napier. Έκτοτε επισκέφθηκε πολλαπλά την χώρα στα πλαίσια συνεργασίας του με το ελληνικό κράτος. Το 1912 κατέπλευσε στη Μεσόγειο στα χνάρια του Οδυσσέα με τον Victor Bérard κι έπειτα στην Ήπειρο και τη Μακεδονία κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1913 πραγματοποίησε ανάβαση στον Όλυμπο και θεωρείται ο πρώτος που κατέκτησε την κορυφή του. Συνέχισε με ταξιδιωτικές αποστολές σε Αλγερία, Σερβία, Ιταλία και Αίγυπτο. Παράλληλα με την φωτογραφική του πορεία έγινε γνωστός και για την έκδοση φωτογραφικών λευκωμάτων. Πέθανε στη Γενεύη σε ηλικία 88 ετών. Ο Fred Boissonnas φωτογράφισε τον ελληνικό χώρο επί τριάντα περίπου έτη, μαζί με τον συνοδοιπόρο του Daniel Baud-Bovy, πρύτανη της Σχολής Καλών Τεχνών της Γενεύης. Το φωτογραφικό του έργο συνδυαστικά με την εκδοτική του δραστηριότητα συνεισέφερε στη διαμόρφωση της εικόνας της σύγχρονης Ελλάδας στο εξωτερικό. Το 2004 το Ελληνικό Δημόσιο απέκτησε τις φωτογραφίες από Ελλάδα και Σερβία οι οποίες παραδόθηκαν στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης. Στο αρχείο περιλαμβάνονται περίπου 13.000 αντικείμενα (εκτυπώσεις, γυάλινες πλάκες, αρνητικά, contact / βιβλία, ημερολόγια, αλληλογραφία) της περιόδου 1903-1935. Η φωτογραφία περιλαμβάνεται στο φωτογραφικό λεύκωμα των Fred Boissonnas και Daniel Baud-Bovy L'image de la Grèce: Salonique et ses basiliques του 1919 και συνοδεύεται από περιγραφή του εσωτερικού του ναού του Αγίου Δημητρίου. Συγκεκριμένα αναφέρεται πως εικονίζεται το αριστερό τμήμα του κεντρικού σηκού και η διπλή στοά του κλίτους, βγαλμένη από το κατώφλι της αψίδας, με θέα προς τον νάρθηκα. Ακολουθεί ένας εκθειαστικός σχολιασμός για τον πλούτο, την αρχοντιά και την απλότητά της βασιλικής με αναλυτική αναφορά στα δομικά και διακοσμητικά στοιχεία, στο γυαλιστερό πράσινο των μαρμάρινων στηλών, στις καμάρες, στο πάτωμα με τις φιλντισένιες ανταύγειες που ανακατεύονται με τις λάμψεις των φωτεινών ψηφιδωτών. Τέλος γίνεται μνεία στην ολοσχερή καταστροφή που υπέστη ο ναός από τη φωτιά του 1917 και πως η περιγραφή αφορά στις λήψεις που πραγματοποιήθηκαν το 1913.