Μενου

Κατασκευή ευθύγραμμης κίνησης

Κουντριασόφ Ιβάν (1896-1972)

1925 | 66.3 x 70.7 εκ

Λάδι σε καμβά


Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης | Συλλογή Κωστάκη

MMA.CC69

Αγορά του Ελληνικού Κράτους από τους κληρονόμους της οικογένειας Κωστάκη


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ

Είδος έργου: Έργο ζωγραφικής

Θέμα: Ρωσική Πρωτοπορία, Ζωγραφική, Ρωσική Πρωτοπορία/Κοσμιτισμός, Μοντέρνα τέχνη

Τεχνικές: Ελαιογραφία


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ

Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1910 ορισμένοι από τους καλλιτέχνες της ρωσικής πρωτοπορίας επηρεασμένοι και από τις κατακτήσεις και εξελίξεις της σύγχρονης τεχνολογίας στρέφονται προς τις νέες επιστημονικές ανακαλύψεις. Ο Kliment Redko διατυπώνει τη διακήρυξή του για τον «Ηλεκτροοργανισμό», σύμφωνα με την οποία η γνώση των νόμων του φωτός στη ζωγραφική καθορίζει την υφή του χρώματος και του σχήματος, ενώ καθοριστική είναι η «επιστημονική» απεικόνιση του φωτός ως μορφή ενέργειας ως μεταφορική ερμηνεία του ηλεκτρισμού. Το φως ή τουλάχιστον ένα συγκεκριμένο είδος ρευστού και πνευματικού φωτός βρίσκεται στο κέντρο των αναζητήσεων πολλών καλλιτεχνών, ανάμεσά τους και ο Ivan Kudriashev, ο οποίος δημιουργεί σχήματα που διαμορφώνονται από τη διάχυση του φωτός σε έργα, όπως η «Κατασκευή ευθύγραμμης κίνησης» και η «Γραμμική Σύνθεση» που ανήκουν στη συλλογή του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Ακόμη, οι σύγχρονες επιστημονικές ανακαλύψεις και η ευρεία τάση ενασχόλησης με τη μελέτη του σύμπαντος, τα αστρονομικά φαινόμενα και την εξερεύνηση του διαστήματος δεν αφήνουν τον Kudriashev ανεπηρέαστο και τα έργα του, εκτός των άλλων αποδίδουν την αίσθηση του μη πεπερασμένου, ανεξερεύνητους διαστήματος, όπου φωτεινά ίχνη της τροχιάς ενός ιπτάμενου αντικειμένου υπαινίσσονται την ιδέα μας διαπλανητικής διαδρομής.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

Ο Ivan Alexeevich Kudriashev γεννήθηκε το 1896 στην Καλούγκα. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής στη Μόσχα (1913-1917) και στη συνέχεια το 1918-1919 στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (ΣΒΟΜΑΣ) της Μόσχας με δάσκαλο τον Kazimir Malevich. Το 1919 μετέβη κατόπιν εντολής του Λαϊκού Κομισαριάτου στο Όρενμπουργκ να αναλαμβάνει τη διοργάνωση της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης στην πόλη και να οργανώσει τα Ελεύθερα Κρατικά Εργαστήρια. Στην «Πρώτη Κρατική Έκθεση» του Όρενμπουργκ εξέθεσε τα σχέδια για την τοιχογραφία του Πρώτου Σοβιετικού Θεάτρου. Επέστρεψε το 1921 στη Μόσχα όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του. Τη δεκαετία του 1920 επηρεασμένος από τις σύγχρονες επιστημονικές ανακαλύψεις και την ευρεία τάση ενασχόλησης με τη μελέτη του σύμπαντος, τα αστρονομικά φαινόμενα και την εξερεύνηση του διαστήματος δημιουργεί τις συνθέσεις του που εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο κοσμικής αφηρημένης ζωγραφικής, στην οποία επανέρχεται και τις δεκαετίες του 1950 και του 1960. Πέθανε το 1972 στη Μόσχα.