Μενου

Σχέδιο για ύφασμα

Ουνταλτσόβα Ναντιέζντα (1886-1961)

περ. 1921 | 27.6 x 20 εκ

Μολύβι και ακουαρέλα σε χαρτί


Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης | Συλλογή Κωστάκη

MMA.CC55

Αγορά του Ελληνικού Κράτους από τους κληρονόμους της οικογένειας Κωστάκη


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ

Είδος έργου: Σχέδιο

Θέμα: Ρωσική Πρωτοπορία, Παραγωγική Τέχνη, Ζωγραφική

Τεχνικές: Υδατογραφία


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ

Στα τέλη της δεκαετίας του 1910 και στις αρχές της δεκαετίας του 1920 οι καλλιτέχνες της ρωσικής πρωτοπορίας υιοθετούν την ιδέα πως δεν θα πρέπει μόνο να απασχολούνται με τη δημιουργία αυτόνομων καλλιτεχνικών έργων, αλλά πως θα πρέπει να προσαρμόσουν την καλλιτεχνική επιδεξιότητά τους και στο σχεδιασμό αντικειμένων καθημερινής χρήσης. Έτσι, προκύπτει η ιδέα της παραγωγικής τέχνης, για τη συμμετοχή της τέχνης στη βιομηχανική παραγωγή. Ανάμεσα στις πρώτες απόπειρες καλλιτεχνών να επεκτείνουν το μορφολογικό λεξιλόγιο των πειραματισμών τους σε διάφορους τομείς, ήταν έργα στο πεδίο της μνημειακής και της διακοσμητικής τέχνης, το σχέδιο μόδας και υφασμάτων, ο σχεδιασμός βιβλίων κ.ά. Η Nadezhda Udaltsova συνθέτει ένα σουπρεματιστικό σχέδιο γεωμετρικών σχημάτων και επαναλαμβάνει το μοτίβο στην ανάπτυξη του σχεδίου δημιουργώντας ένα ιδιότυπο «πατρόν» υφάσματος.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

Η Nadeshda Andreevna Udaltsova γεννήθηκε το 1886 στο Όριολ. Σύντομα η οικογένειά της μετακόμισε στη Μόσχα, όπου η καλλιτέχνιδα παρακολούθησε μαθήματα στην ιδιωτική σχολή τέχνης των Ivan Dudin και Konstantin Yuon (1905-1909). Το 1907 γνώρισε την Liubov Popova και την επόμενη χρονιά επισκέφθηκε το Βερολίνο και τη Δρέσδη. Την περίοδο 1912-1913 φοίτησε μαζί με την Popova στην Ακαδημία La Pallete στο Παρίσι με δασκάλους του J. Metzinger, A. Dunoyer de Segonzac και H. Le Fauconnier, όπου μελέτησε και εντρύφησε στον Κυβισμό και δημιούργησε μια σειρά έργων τα οποία ασπάζονται τις αρχές του. Επέστρεψε στη Μόσχα το 1913 και εργάστηκε στο εργαστήριο του Tatlin. Η γνωριμία της με τον Kazimir Malevich τη φέρνει σε επαφή με τον σουπρεματισμό και σύντομα γίνεται μέλος της ομάδας Supremus. Από το 1918 δίδαξε στα Κρατικά Ελεύθερα Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (ΣΒΟΜΑΣ) της Μόσχας, αρχικά ως βοηθός του Malevich και στη συνέχεια ως καθηγήτρια ζωγραφικής, ενώ από το 1920 έως το 1930 δίδαξε στα Ανώτερα Τεχνικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια της Μόσχας (ΒΧΟΥΤΕΜΑΣ) και στη συνέχεια στο Υφαντουργικό Ινστιτούτο της Μόσχας. Υπήρξε μέλος της «Ένωσης των Ακραίων Νεωτεριστών της Ζωγραφικής» και του Ινστιτούτου Καλλιτεχνικής Παιδείας (ΙΝΧΟΥΚ), ενώ ακόμη συνεργάστηκε με την εφημερίδα Αναρχία. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 απομακρύνθηκε από τα κινήματα της ρωσικής πρωτοπορίας και επιστρέφει στην αναπαραστατική ζωγραφική. Εξέθεσε το έργο της σε διάφορες πόλεις της Σοβιετικής Ένωσης καθώς και στη Γερμανία. Πέθανε το 1961 στη Μόσχα.