Όρθια φιγούρα (αεροπόρος)
Μοργκουνόφ Αλεξέι (1884-1935)
1912-1913 | 71.2 x 44.3 εκ
Λάδι σε καμβά
Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης | Συλλογή Κωστάκη
MMA.CC15
Αγορά του Ελληνικού Κράτους από τους κληρονόμους της οικογένειας Κωστάκη
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ
Είδος έργου: Έργο ζωγραφικής
Θέμα: Ανθρώπινη φιγούρα, Ρωσική Πρωτοπορία, Κυβοφουτουρισμός, Μοντέρνα τέχνη
Τεχνικές: Ελαιογραφία
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ
Οι καλλιτέχνες του Φουτουρισμού στη Ρωσία, ποιητές και εικαστικοί, διακήρυτταν ότι η σαρωτική ανατροπή του κόσμου όπως τον ξέρουμε είναι απαραίτητη για να ανοίξει ο δρόμος προς ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Πίστευαν πως με την απόρριψη των παλαιών αρχών και των αξιωματικών κανόνων ο άνθρωπος θα μπορέσει να αναθεωρήσει τη σχέση του με το σύμπαν και τη φύση και να αποκτήσει απεριόριστες δυνατότητες. Όταν μετατραπεί ο κόσμος σε χάος, έλεγαν το 1913, θα προκύψουν “νέες, απρόσμενες και αόρατες σχέσεις”. Το πρότυπο του ανθρώπου του μέλλοντος -του ήρωα των Φουτουριστών- ήταν ο αεροπόρος, ο άνθρωπος που κατάφερε να υπερβεί τους φυσικούς περιορισμούς και να κατακτήσει την απόλυτη ελευθερία πετώντας στον αέρα. Ο Μοργκουνόφ στο έργο "Όρθια Φιγούρα (Αεροπόρος)" παρουσιάζει τον νέο τύπο ανθρώπου που μας εισάγει στη νέα εποχή, στις νέες αντιλήψεις που προκαλούν τις αλλαγές και τις ανατροπές τόσο στο καλλιτεχνικό όσο και το κοινωνικό επίπεδο. Χρησιμοποιεί έντονα χρώματα σε αντιδιαστολή με τη χαμηλή τονική κλίμακα των κυβιστών, ενώ η μορφή είναι αναγνωρίσιμη, καθώς δεν έχει αποδομηθεί ολοκληρωτικά.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ
Ο Aleksei Alekseevich Morgunov γεννήθηκε το 1884 στη Μόσχα. Το 1899 ξεκινάει τις σπουδές του στη Σχολή Καλών Τεχνών Στρόγκονοφ της Μόσχας, αλλά παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα και στα εργαστήρια των Konstantin Korovin και Sergey Ivanov. Το 1904 έγινε δεκτός στην Ένωση Καλλιτεχνών της Μόσχας και ξεκίνησε να συμμετέχει στις εκθέσεις της. Την περίοδο 1909-1910 ταξίδεψε στη Δυτική Ευρώπη και επηρεάστηκε από το κίνημα του Ιμπρεσιονισμού. Η γνωριμία του με τον Kazimir Malevich και τον Ivan Kliun υπήρξε καταλυτική στην περαιτέρω ανάπτυξη και καλλιτεχνική του εξέλιξη. Το 1918 συνεργάστηκε με την εφημερίδα Αναρχία και ήταν μέλος του Τμήματος Εικαστικών Τεχνών του Λαϊκού Κομισαριάτου Διαφώτισης (IZO ΝΑΡΚΟΜΠΡΟΣ), που διηύθυνε ο Βλαντιμίρ Tάτλιν. Το 1919 ήταν μέλος του ονομαζόμενου Διεθνούς Γραφείου και εξέθεσε στην Πέμπτη Κρατική Έκθεση: Από τον Ιμπρεσιονισμό στη Μη-Αντικειμενική Τέχνη. Συμμετείχε στην ομάδα «Αντικειμενική Ανάλυση» στο Ινστιτούτο Καλλιτεχνικής Παιδείας (IΝΧΟΥΚ) και τα χρόνια 1927-1930 ήταν μέλος της «Εταιρείας Καλλιτεχνών της Μόσχας». Δίδαξε στα Ελεύθερα Κρατικά Καλλιτεχνικά Εργαστήρια (ΣΒΟΜΑΣ) και έλαβε μέρες στις εκθέσεις του «Βαλέ Καρό», της «Ουράς Γαϊδάρου», του «Κόσμου της Τέχνης» και της «Ένωσης Νεολαίας». Ακόμη, συνεργάστηκε με την εφημερίδα Αναρχία και έγινε μέλος του ΙΖΟ Ναρκομπρός της Μόσχας. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του η ζωγραφική του κινείται στο πλαίσιο του σοσιαλιστικού ρεαλισμού. Πέθανε το 1935 στη Μόσχα.