Το προπατορικό αμάρτημα (Le peche originel), (Εύα)
De Saint Phalle Niki (1930-2002)
1968 | 150 x 90 x 280 εκ
Βαμμένο πεπιεσμένο χαρτί
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης | Συλλογή Αλέξανδρου Ιόλα
MCA.MMCA.C139
Δωρεά Αλέξανδρου Ιόλα
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ
Είδος έργου: Γλυπτό
Θέμα: Ανθρώπινη φιγούρα, Γλυπτική
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ
Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 η De Saint Phalle ξεκινά να δημιουργεί μια σειρά έργων που εγκαταλείπουν το επίπεδο και απλώνονται στον τρισδιάστατο χώρο. Είναι η περίοδος των ανώνυμων μαύρων γυναικών και των Nanas της, των χοντρών ευτυχισμένων γυναικών που προκύπτουν έχοντας ως μοντέλο μια φίλη της έγκυο. Τα πρώτα έργα ήταν κατασκευασμένα από υφάσματα πάνω σε έναν ευλύγιστο σκελετό, στη συνέχεια όμως υιοθετείται ο πολυεστέρας, το πεπιεσμένο χαρτί, στα οποία η De Saint Phalle επεμβαίνει με λαμπερά χρώματα. Παραδείγματα αυτής της περιόδου αποτελούν τα έργα «Αδάμ» και «Εύα» του 1968, στα οποία διακρίνονται ορισμένα μόνιμα στοιχεία, όπως τα υπερμεγέθη σώματα με τις έντονες παραμορφώσεις, τα μικρά κεφάλια και τα υπερτονισμένα γεννητικά όργανα, χαρακτηριστικά που ακολουθούν ολόκληρη τη σειρά των έργων.
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ
Η Niki de Saint Phalle (Catherine-Marie-Agnès Fal de Saint Phalle) γεννήθηκε το 1930 στο Neuilly-sur-Seine στη Γαλλία, από Γάλλο πατέρα και Αμερικανίδα μητέρα. Η οικογένειά της που ήταν πολύ εύπορη και με ιστορία πολλών ετών επηρεάστηκε από το Μεγάλο Κραχ του 1929 και ορισμένα μέλη της μετακόμισαν στη Νέα Υόρκη, όμως σύντομα ακολουθήσαν και η De Saint Phalle με τον αδερφό της. Σε ηλικία 17 ετών και θέλοντας να ξεφύγει από το νοσηρό περιβάλλον της οικογένειάς του, όπου είχε κακοποιηθεί από τον πατέρα της στα 11 έτη, ξεκινά να εργάζεται ως μοντέλο. Παντρεύεται στα 18 έναν παιδικό της φίλο και σύντομα μετακομίζουν στο Παρίσι. Η καλλιτέχνιδα καταρρέει ψυχικά όταν ανακαλύπτει πως ο σύζυγός της την απατά και νοσηλεύεται σε ψυχιατρική κλινική στη Νίκαια, όπου ξεκινά να ζωγραφίζει. Όταν πλέον παίρνει εξιτήριο από το νοσηλευτικό ίδρυμα ταξιδεύει στην Ευρώπη, όπου έρχεται σε επαφή με τα σύγχρονα ρεύματα τέχνης της εποχής. Σε ένα από τα ταξίδια της γνωρίζει τον Jean Tinguely, τον μετέπειτα σύντροφό της και εντάσσεται στην ομάδα των «Νέων Ρεαλιστών», που συγκρότησε τον Οκτώβριο του 1960 ο Pierre Restany. Η De Saint-Phalle, η οποία υπήρξε η μόνη γυναίκα καλλιτέχνης της ομάδας, ήρθε σε επαφή με τον Αλέξανδρο Ιόλα, ο οποίος την στήριξε σταθερά σε όλη τη διάρκεια της καλλιτεχνικής της δραστηριότητας. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική της πορεία μέσα από δράσεις και διαδραστικά έργα όπου εκτόξευε, συχνά μαζί με τους θεατές, χρώμα με πιστόλι πάνω σε επιφάνειες και εγκαταστάσεις (τεχνική της «σκοποβολής»). Στη συνέχεια, σε μια ειρωνική πραγμάτευση των παρεκκλησιών της Ιταλικής Αναγέννησης, δημιούργησε παρεκκλήσια και καθεδρικούς, τους οποίους επίσης θα πυροβολούσε και θα κατέστρεφε. Η πιο χαρακτηριστική, όμως, ενότητα έργων της με την οποία έχει συνδεθεί το όνομά της, είναι οι περίφημες Nanas, οι πρόσχαρες και ογκώδεις γυναικείες φιγούρες. Μ' αυτές η De Saint Phalle πανηγύρισε τη θηλυκότητα, τη γυναικεία ανεξαρτησία και μαζί τη δική της απελευθέρωση μέσα από τον κόσμο της τέχνης. Πέθανε στη La Jolla της Καλιφόρνια το 2002.