Ειρήνη ΙΙ
Κοροβέση Αγγέλικα (1952)
2004 | 57 x 61 x 15 εκ
Χυτός και βιομηχανικός ορείχαλκος
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
MCA.MMCA.C104
Δωρεά της καλλιτέχνιδας
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ
Ενότητα/Σειρά: Η Εικόνα της Φωνής
Είδος έργου: Γλυπτό
Θέμα: Σύνθεση, Γλυπτική
Τεχνικές: Γλυπτική
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ
Το 1985 η Κοροβέση επισκέφθηκε το Κέντρο Σύγχρονης Ηλεκτρονικής Μουσικής του Ιάνη Ξενάκη, γεγονός που υπήρξε καταλυτικό για τη μετέπειτα εξέλιξη του έργου της, καθώς προσπαθεί να προσεγγίσει τη σχέση τέχνης-τεχνολογίας και επιχειρεί να συνδυάσει τη γλυπτική με τη μουσική της γλώσσας μέσω εξελιγμένων τεχνικών και της βοήθειας ηλεκτρονικών υπολογιστών. Σύμφωνα με την καλλιτέχνιδα, η λέξη αποτελεί μια δομημένη ηχητική ενότητα που εμπεριέχει μέσα της έννοια, έκφραση, συναίσθημα, απεικονίσεις, πολιτισμό και προσπαθεί να μετασχηματίσει σε γλυπτό την κυματομορφή, το ηχογράφημα της λέξης εκμεταλλευόμενη τα υλικά και τη σύνθεσή τους στον χώρο. Όπως η ίδια σημειώνει: «Επειδή η δομή της κυματομορφής βασίζεται σε συγκεκριμένα μήκη κραδασμών, μεταμορφώνει το υλικό και κατ’ επέκταση το ίδιο το έργο, σε μουσικό όργανο με συγκεκριμένη αρμονική ακολουθία…Η γλυπτική κυματομορφή «Ειρήνη» δηλώνει μια σύνθεση πολλών ανθρώπων που συνυπάρχουν αρμονικά, αλλά με ευαίσθητη ισορροπία. Το έργο πάλλεται στην ημικυκλική βάση του, δηλώνοντας έτσι την ευαίσθητη και εύθραυστη ισορροπία δυνάμεων, που προκαλούν την ειρήνη ανάμεσα στους ανθρώπους και στη σχέση τους με τη φύση και τον εαυτό τους».
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ
Η Αγγέλικα Κοροβέση γεννήθηκε το 1952 στον Πύργο Ηλείας. Σπούδασε γλυπτική στην Α.Σ.Κ.Τ. (1970-1974) στο εργαστήριο του Δ. Καλαμάρα και παρακολούθησε μαθήματα κεραμικής με τον Γ. Γεωργίου. Τη δεκαετία του 1970 γοητεύεται από την προϊστορία και την αρχαιότητα και δημιουργεί μια σειρά μικρών γυναικείων μπρούντζινων μορφών που έχουν αναφορές στα ειδώλια και τις κόρες της αρχαιότητας. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 επισκέπτεται το Κέντρο Σύγχρονης Ηλεκτρονικής Μουσικής του Ιάνη Ξενάκη, εμπνέεται από τη μουσική, την επιστήμη, την τέχνη και την τεχνολογία και δημιουργεί γλυπτά που απεικονίζουν ότι δημιουργεί ο ήχος της φωνής και της μουσικής. Η ηχητική ανάλυση των λέξεων την οδηγεί σε μια μεγάλη σειρά έργων, αρθρώνοντας ένα σύνθετο εικαστικό λόγο για τα ολυμπιακά αγωνίσματα, τις ολυμπιακές αξίες και τις πολλαπλές διαστάσεις των Ολυμπιακών Αγώνων. Το 2008 στον «Διεθνή Διαγωνισμό Γλυπτικής «Ολυμπιακό Πνεύμα στο Πεκίνο 2008» κέρδισε το Ασημένιο Ολυμπιακό Μετάλλιο με το έργο της «Ειρήνη», το οποίο υπήρξε το έναυσμα για την επόμενη σειρά γλυπτών της «Ισορροπιστής». Τα τελευταία χρόνια εργάζεται σε μεγάλης κλίμακας έργα εξερευνώντας τη χρήση ήχου και εικόνας. Έχει παρουσιάσει το έργο της σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις, έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε διεθνείς διοργανώσεις και έχει βραβευτεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό.