Μενου

Ψαράς Ι

Χαραλάμπους Πάνος (1956)

1991 | 82.5 x 50 εκ

Εκτύπωση σε μέταλλο


Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

MCA.MMCA.C64

Δωρεά του καλλιτέχνη


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΡΓΟΥ

Είδος έργου: Φωτογραφία, Εκτύπωση

Τεχνικές: Φωτογραφία


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΕΡΓΟΥ

Τα έργα του Πάνου Χαραλάμπους «Ψαράς Ι» και «Ψαράς ΙΙ» ανήκουν στην ενότητα «Περί αλιείας/Ιχθύς», μια από τις πρώτες του μεγάλες θεματικές ενότητες εργασίες, η οποία εμπνέεται από το περιβάλλον και τις δραστηριότητες των αλιέων της λίμνης Αμβρακίας και τον πολλαπλό συμβολισμό του ιχθύος. Έχοντας ως εφαλτήριο ένα από τα σπουδαιότερα έργα κυκλαδικής τοιχογραφίας, τον «Ψαρά» από οικία προϊστορικής πόλης στο Ακρωτήρι της Θήρας, αναπαριστά ο ίδιος το μοτίβο του ψαρά. Τοποθετώντας τα δύο έργα το ένα δίπλα στο άλλο, οι δύο ανθρώπινες φιγούρες βρίσκονται η μία αντίκρυ στην άλλη, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο διάλογο με την παράδοση, συνδέοντας το παρόν με το παρελθόν, ενώ ταυτόχρονα η συνύπαρξη αυτή διευρύνει το περιεχόμενο του έργου και τις δυνατότητες επικοινωνίας με τον θεατή.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ

Ο Πάνος Χαραλάμπους γεννήθηκε το 1956 στην Ακαρνανία. Σπούδασε ζωγραφική στην Α.Σ.Κ.Τ. στο εργαστήριο του Νίκου Κεσσανλή. Είναι καθηγητής στο Τμήμα Εικαστικών Τεχνών της Α.Σ.Κ.Τ., διευθυντής του Δ’ Εργαστηρίου Ζωγραφικής και την περίοδο 2014-2019 διετέλεσε Πρύτανης της Σχολής Καλών Τεχνών. Στα έργα του επιδίδεται σε μη συμβατικές μορφές εικαστικής έκφρασης με ιδιαίτερα τονισμένη τη διανοητική ή εννοιολογική ανάπτυξη τους, συχνά με φιλοσοφικές προεκτάσεις με απώτερο σκοπό να αναδείξει τη συνέχεια και τη διαχρονικότητα της Τέχνης. Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην 58η Μπιενάλε Τέχνης της Βενετίας το 2019, έχει παρουσιάσει το έργο του σε πληθώρα ατομικών και ομαδικών εκθέσεων και έχει συμμετάσχει σε διεθνείς εκθέσεις όπως: Voice-o-gragh & Flatus Vocis, documenta 14 (Αθήνα και Κάσελ, 2017), Genii Loci. Greek art from 1930 since today (Αγία Πετρούπολη, 2016), White House Biennial (Βάρνα, 2016), Breakthrough, ARCO (Μαδρίτη, 2004), Eidos (Besançon, 2004), Κοπεγχάγη-Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης (1996), Ogrody (Poznań, 1996), Kunst-Europa, Visual European Landscape (Βερολίνο, 1991), Γλασκώβη-Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης (1990) κ.α.